ՔԱՐՈԶ

§Շնորհեա մեզ յամենայն ժամ լինել քեզ յանդիման մաքուր աղօթիւք¦

(Շարական)

§Շնորհէ, որ ամէն ատեն քեզի ներկայանանք մաքուր աղօթքով¦

Ահաւասիկ, մարդկային հոգւոյն խորերէն բղխող անկեղծ արտայայտութիւն մը, որ մարմին կը գտնէ շարականի աղօթանուէր տողերուն մէջ։ Տիրոջ ներկայութեան մնալու խնդրանք կայ այդ տողերուն մէջ։ Խոր գիտակցութիւն կը բուրեն այդ տողերը, թէ մարդ կարիքն ունի իր արարչին հետ միասին ըլլալու՝ գիտակցելով, թէ Տիրոջ բացակայութիւնը կը նշանակէ երջանկութեան կորուստ։

Երբ արագընթաց քայլերով կը մօտենանք Մեծ Պահոց վերջին շաբթուան, որքան աւելի կը գիտակցինք Աստուծոյ հետ միանալու գաղափարին։ Բուն Բարեկենդանի կիրակիէն սկսեալ միշտ ի մտի ունեցանք երջանիկ ու ապա իր երջանկութիւնը կորսնցուցած մարդը։ Յաճախ խոկացինք ու խօսեցանք անոր մասին։ Փորձեցինք նաեւ որոնել առիթներ, որպէսզի վերահաստատենք մեր անկեալ հոգեվիճակը ու բարեկամանանք Աստուծոյ հետ։

Այդ յարաբերութեան ձեւն է, որ այսօր կը սորվեցնէ Քրիստոս մեզի՝ աղօթել։ Այո՛, աղօթքի անհրաժեշտութեան մասին կը խօսի այսօր Ան։ Տէրը մեզի կու գայ սորվեցնելու, թէ առանց աղօթքի կարելի չէ կապ հաստատել Աստուծոյ հետ։ Մեր հաւատքէն բղխած ու անոր ծուծը կազմող երեւոյթ է աղօթքը՝ անդրանցնող մարդը ու անքակտելի կապ ստեղծող իր արարչին հետ։

Այս Կիրակին եւս իր անունը կ՚առնէ օրուան Աւետարանական դրուագէն։ Քրիստոս այսօր մեզի կը խօսի Դատաւորի մը մասին, որ §ո՛չ Աստուծմէ կը վախնար եւ ո՛չ ալ Աստուծմէ կ՚ամչնար¦ եւ անիրաւութիւն գործելով երկար ժամանակ կը մերժէր իրեն դիմող այրի կնոջ դատը տեսնել։ Սակայն, օր մըն ալ այլեւս ձանձրանալով, ընթացք տուաւ անոր խնդրանքին ու տեսաւ դատը։

Քրիստոսի խօսած առակներուն մէջ սխալ ըմռնելու պատրաստ թերահաւատներուն համար այս առակն ալ անհասկնալի է Տնտեսի առակին նման։ Սխալ մօտեցում կ՚ունենանք, երբ այս առակին Դատաւորն ու զԱստուած կը նոյնացնենք։ Մինչդեռ, ճիշդ հակապատկերն է, որ այստեղ կը գտնենք եւ արդէն Քրիստոս այդ մէկը կը շեշտէ իր խօսքերուն եզրափակումին։ Այդ Անիրաւ Դատաւորն իսկ ընթացք տուաւ Այրի Կնոջ խնդրանքին եւ Աստուած, որ Հայրն է՝ Գթած, Ստեղծիչն է՝ Ամենաբարի եւ Տուիչն է՝ Ամենառատ, ամենեւին չի՛ նմանիր այդ Անիրաւ Դատաւորին ու միշտ պատրաստ է ընթացք տալու այն ամէնուն, որոնք միշտ կը դիմեն Իրեն մաքուր հոգւով ու անկեղծ սրտով։

Աստուծոյ դիմելը աղօթելն է եւ միասնաբար խորհրդածենք, թէ ինչպէս պէտք է աղօթենք։

ա. Աղօթել Տիրոջ սորվեցուցած ձեւով։ Մեծ Պահքի մեր մուտքէն առաջ տակաւին Քրիստոս մեզի սորվեցուց §Տէրունական Աղօթքը¦, իբրեւ անգերազանցելի խտացում մեր երկխօսութեան։ Այսօր ալ կը յիշեցնէ Փարիսեցիին ու Մաքսաւորին աղօթելու օրինակին ճամբով։ Տէրը կը հրաւիրէ մեզ առանց մտահոգութեան ու գոհ սրտով աղօթելու, ինչպէս Պօղոս Առաքեալ կ՚ըսէ՝ §Որեւէ բան թող չմտահոգէ ձեզ. այլ միշտ գոհունակ սիրտով Աստուծմէ խնդրեցէք¦ (Փիլ. 4.6)։

բ. Աղօթել անձանձրոյթ։ Առանց ձանձրանալու եւ առանց վհատելու աղօթելու օրինակը կը տեսնենք մենք Այրի Կնոջ տիպարին մէջ։ Միւս կողմէն, պէտք է զանազանել, թէ յարատեւ ու անձանձրոյթ աղօթել շատախօսութիւն չի նշանակեր։ Պօղոս առաքեալ կ՚ըսէ §Անդադար աղօթեցէք¦ (Ա.Թս. 5.17)։ Քրիստոս, Ինք ամբողջ գիշերը աղօթելու կը տրամադրէր եւ Աստուած դէմ է անբարտաւան եւ ի ցոյց մարդկանց Իրեն ներկայացողներուն՝ ինչպէս Փարիսեցին իր աղօթքի ձեւով դիտուած։

գ. Աղօթել գիտակցութեամբ։ Կարեւոր է գիտակցիլ, թէ երբ կ՚աղօթենք, մեր սիրտը մաքուր պէտք է ըլլայ՝ այսինքն մարդոց հետ հաշտուած եւ ատելութենէ հեռացած։ Պէտք է միշտ յիշել, թէ աղօթքը հաւատացեալին ամենակարեւոր սնունդն է ու Տիրոջ հետ հաղորդակցութեան միակ միջոցը։

Սակայն ի՞նչ կ՚արժէ միայն աղօթել, երկարապատում աղօթել եւ աղօթել միայն։ Էականը այն է որ մեր աղօթքները ուղղութիւն տան մեր կեանքին, մեր աղօթքները գործի վերածենք. ո՛չ թէ խօսինք միայն, այլ գործե՛նք յարատեւ։ Այսինքն, խօսքը գործի՛ եւ աղօթքը կեանքի՛ վերածենք։

Եկէ՛ք, այսօր փորձենք աւելի ջերմ աղօթել, միացնենք մեր աղօթքները եւ միաբերան, միաբանական սիրով ու միաբանական ոգիով, միասնաբար երգենք Տիրոջ մեզի սորվեցուցած աղօթքը։ Եւ փառաւորենք Ամենասուրբ Երրորդութիւնը, այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն։

ԹԱԹՈՒԼ Ծ. ՎԱՐԴԱՊԵՏ